İlk fidanlar, biz 1968’de Bursa’ya gelmeden dikilmeye başlanmıştı.

Vişne de öyle…

Zaman içinde tüm Dağ  Bölgesi bu meyveleri tanıdı, diğer ürünler, özellikle çilek ticari değerini kaybettikçe kiraz yaygınlaştı.

Boynuz-kulak misali, bazı köyler bizim köyü geçti diyebiliriz.

Ama yinede Belenören farklıdır!

Her açıdan.

Bir şenlik izledik ki, gerçekten izlenmeye değer.

Hazırlayanlara, görev alanlara, emeği geçen kardeşlerimin hepsine teşekkür ediyorum!

Sade, ama dolu, dolu bir şenlik.

Görev alan tüm ekipler köyümden.

Saz çalanından, zurna, davul çalana kadar,

Türkü söyleyenden, oynayana, şiir okuyana, değişik gösteri yapanlara kadar.

Bir küçük efemiz var ki, oyununu seyretmeye doyamazsınız!

İkiz kızlarımız var, biblo misali, Allah nazardan saklasın, bayan oyunlarımızı oynadılar!

Yerel Kanallarımıza tavsiye ediyorum, Bel-Der’le irtibata geçsinler, Küçük Efeyi ve ikizlerimizi izlesinler, beğenirlerse onlarla bir program yapsınlar.

Eminim beğeneceklerdir, televizyon izleyicileri de bayılacaktır.

Yaklaşık 15 dakika süren gösterileri son derece doğal, son derece muhteşemdi.

Köyümle ilgili hazırlanan kitap, başlı başına bir olay!

Övünmek gibi olmasın, ama her şey gerçekten muhteşemdi.

Yerel kanallarımız ve basınımız neleri kaçırdıklarının farkında değiller…

Bahsettiğim kitapta, büyük amcamın seferberlik anıları var, kısmet olursa ve yöneticilerim uygun bulursa 3-4 gün boyunca yayınlamak istiyorum.

Dedelerimden ve ninelerimden de dinlediğim o acılı dönemi Rahmetli Bekir Amcam kendi el yazısıyla anlatmış.

Dağ Bölgesinin ve Türkiye’nin bir dönemi çok farklı bir açıdan ve detaylarıyla Bekir Amcam tarafından anlatılmış…

Köyümde iki haftadan beri beni üzen bir gelişme, köyün, köylünün bazı uyanıklarca sömürüsünün devam ettiğini görmek oldu.

Ceviz büyüklüğünde, o muhteşem kirazımıza tüccar burun kıvırıyor, çapını bahane ediyor, sapını bahane ediyor, rengini beğenmiyor…

Sonuç?

Sonuç, kirazın fiyatı 2 lira civarında…

Yanlış anlamayın, en iyi fiyat 2,5 TL…

Ve bu kirazlar yurt dışına gidiyor…

Bırakın yurt dışını, İstanbul ve Akdeniz sahillerinde bu kirazı 8-10 TL’ye satıyorlar…

Köylü yine garip, yine düşkün…

Umutlar bir başka yıla…

Yok mu bunun çaresi, bilmiyorum!

Ziraat Odası ve Ziraat Mühendisleri Odası bu işlere kafa yormalıdır.

Üreticinin malını değerince satmasını sağlayan bir sistem mutlaka vardır ve bu sistem kurulmalıdır.

Ne bileyim, mesela açık arttırma sistemi gibi.

Balıkçı Hal’lerinde olduğu gibi!

İlçelerimizde veya merkezi köylerde bu sistemin altyapısı kurulabilir, sistem oluşturulabilir!

Köylü akşam ürününü meydana getirir, tüccarlar ürüne hesabına gelen fiyatı verir.

Bir yönetici de bu işlemleri idare eder.

Köylü de hakkını alır diye düşündüm.

Olur mu, bilmiyorum, ama şu anki sistem, daha doğrusu sistemsizlik bir “çeteyi” zengin ediyor, köylüyü de perişan!

Şu bilinmelidir ki, köylünün refahı, Türkiye’nin refahı demektir,

Köylünün perişanlığı da Türkiye’nin sıkıntısı…

 “Köylü Milletin Efendisidir!” sözü bence bunu anlatıyor!